กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ถึงแม้เธอจะยังอยู่ในร่างของเจ้าของร่างเดิม แต่สิ่งที่เขาสนใจคือ “อวี๋เป้ยเป้ย!”
อวี๋เป้ยเป้ยยื่นมือออกไปอย่างลังเล ก่อนจะรับซองแดงนั้นมา “ขอบ... ขอบคุณนะ!”
ลู่ซีฉือแค่ลูบหัวเธอ แล้วก็ไปจุดดอกไม้ไฟ พอดอกไม้ไฟชุดนั้นยิงจบลงในตอนนั้นพอดี
อวี๋เป้ยเป้ยบีบซองแดงในมือ แล้วหันไปมองลู่ซีฉือที่กำลังยอง ๆ จุดดอกไม้ไฟอยู่ตรงนั้น ใจก็อุ่นวาบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
อันที่จริงเธอไม่ได้แค่อกอุ่น แต่หัวก็อุ่นด้วย เพียงแต่เธอเองไม่ทันสังเกต
ยังคงยิ้มร่ามองดอกไม้ไฟอยู่
ดอกไม้ไฟสิบกว่าลัง ถึงบางครั้งจะจุดพร้อมกันสามลัง ก็ยังใช้เวลาอยู่พอสมควร
กว่าลู่ซีฉือกับอวี๋เป้ยเป้ยจะกลับมาถึงถนนฝูจิ่ง ก็ปาไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว