กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฟู่คุนชี้มือไป “อยู่ตรงนั้นแหละ บ้านเขาใหญ่ หาง่ายหน่อย”
“มองแวบเดียวก็เห็น”
ตระกูลเฉินแต่ก่อนเป็นเจ้าที่ดิน บ้านจึงกว้างขวางที่สุด และยังเป็นสิ่งก่อสร้างดี ๆ ที่หาได้ยาก อิฐเขียวกระเบื้องเทา กำแพงสูงลานกว้าง ภายในลานก็ปูอิฐเขียวตลอดทั้งลาน แถมในลานยังมีบ่อน้ำของตัวเองอีก
“อ้อ” ฟู่เซิงพยักหน้า
วันรุ่งขึ้นเธอไม่มีอะไรทำจึงออกจากบ้าน เดินตระเวนไปแถวบ้านตระกูลเฉิน ฟู่คุนบอกว่าบ้านตระกูลเฉินใหญ่ ฟู่เซิงยังไม่เชื่อ เพราะเคยเห็นความจนของตระกูลฟู่มาแล้ว ฟู่เซิงจึงไม่รู้สึกอะไรกับคำว่า “ดี” ที่ออกมาจากปากฟู่คุนอีกแล้ว
แต่พอเห็นกับตาตัวเอง เธอก็ยังชะงักไปนิด ใหญ่จริง ๆ ดูแล้วไม่ด้อยกว่าเรือนสี่ประสานในเมืองหลวงเลย