ตอนที่ 152 ฉันไม่ใช่เด็กสักหน่อย

“เป้ยเป้ย เป้ยเป้ยเป็นอะไรไป บอกมาสิ” เหอเจวียนคว้าไหล่ทั้งสองข้างของเธอเขย่าและถาม

ฟู่เซิงร้องไห้พลางพูด “เป้ยเป้ยทำให้ฉันตกงาน ฮือ ๆ เธอทำให้ฉันตกงาน”

เมื่อได้ยินคำนี้ เหอเจวียนก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

“เป้ยเป้ยไม่เป็นอะไร เป้ยเป้ยไม่เป็นอะไร ดีจริง ๆ” เหอเจวียนปล่อยไหล่ของฟู่เซิง สีหน้าค่อย ๆ กลับมามีเลือดฝาด

ฟู่เซิงเห็นปฏิกิริยาเช่นนี้ของเหอเจวียนก็ยิ่งปวดใจ เธอปิดหน้าย่อตัวลงร้องไห้สะอึกสะอื้น “แม่ ฉันก็โตมาเพราะแม่เลี้ยง แม่เคยบอกว่า ถึงฉันจะไม่ใช่ลูกที่แม่คลอดออกมา แต่ฉันก็เป็นลูกสาวของแม่ ทำไม…ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้”

“ทั้ง ๆ ที่…ทั้ง ๆ ที่เป็นเป้ยเป้ยแท้ ๆ…”