กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พอเปิดประตูออก สถานที่ก็กว้างขวางทีเดียว
ห้องรับแขกที่เห็นตรงหน้า ทั้งสะอาดเรียบร้อย ในขณะเดียวกันก็แฝงความหรูหราไว้ลาง ๆ
เห็นได้ชัดว่าชวีเหมยก็ไม่ใช่คนธรรมดา
ก็จริง ถ้าเป็นคนธรรมดา ในยุคนี้จะจ่ายค่าสอนเสริมชั่วโมงละ 20 หยวนไหวได้ยังไง
“กู้เฟย กู้เฟย รีบออกมา ครูมาแล้ว” ชวีเหมยตะโกนเรียกไปทางห้องหนึ่ง
ในห้องไม่มีใครออกมาเลย แต่ไม่นานอวี๋เป้ยเป้ยก็ได้ยินเสียงเพลงดังสนั่นลอยออกมาจากข้างใน
เป็นเสียงที่เปล่งออกมาจากเครื่องบันทึกเสียง
ชวีเหมยยิ้มให้อวี๋เป้ยเป้ยอย่างเก้อเขินเล็กน้อย อวี๋เป้ยเป้ยเพียงยิ้มตอบ โดยไม่มีสีหน้าอื่นใดเกินจำเป็นแม้แต่น้อย