กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พอฟู่จูจูพูดมาถึงตรงนี้ ถึงแม้ทุกคนในตระกูลฟู่จะทำหน้าอึมครึม แต่ก็ไม่มีใครปริปาก
ฟู่จูจูมองทุกคนแวบหนึ่ง แล้วเล่าต่อ “เป้ยเป้ยขายของกินอยู่ในเมือง แม่ไปขอเงินจากเธอ เธอไม่ให้ แม่ก็เลยไปคว่ำแผงของเธอ เนื้อที่สะอาด ๆ ตกเกลื่อนพื้นหมด”
“คนจากสถานีตำรวจมาก็จับแม่ไปทันทีเลย”
“บอกว่าต้องชดใช้เงิน แถมแม่ยังต้องติดคุกอีก”
ฟังวิธีเล่าของฟู่จูจูจบ พี่ใหญ่กับพี่สองตระกูลฟู่ก็เริ่มบ่นจางหรงกัน “50 หยวนก็ 50 หยวนสิ ทำไมต้องไปหาคนอื่นด้วย”
“เป้ยเป้ยเธอ... ให้ไม่ได้แน่ ๆ อยู่แล้ว”
“แต่เดิมแม่ก็... ไม่ได้ดีกับเธอเท่าไหร่หรอก” พี่ใหญ่ตระกูลฟู่พึมพำ
“แต่ว่าในเมืองทำไมถึงเข้มงวดขนาดนี้ล่ะ”