ตอนที่ 137 เธอเรียกฉันว่าพี่สองได้นะ

“อาอวี๋ น้าเหอก็มาที่นี่เพราะเรื่องนี้เหมือนกันหรือคะ?”

เหอเจวียนร้อนใจจนขอบตาของเธอแดงก่ำมาตลอดทาง พอได้ยินคำนี้ก็พยักหน้าทันที

ซูเยี่ยนเอ่ยปลอบ “น้าไม่ต้องกังวล ไม่มีอะไรหรอก”

ซูเยี่ยนพูดพลางยื่นมือออกไป เป็นสัญญาณให้ทุกคนเข้าไปข้างในก่อน

เพราะยังไงคนที่อยู่ข้างในนั่นแหละคือเรื่องสำคัญ ไม่ใช่การที่พวกเขามายืนทักทายกันตรงนี้

แค่ในเวลาที่ซูเยี่ยนพูดกับอวี๋เหิงสองสามประโยคนี้ คนที่ซูเยี่ยนพามาก็เข้าไปในสถานีตำรวจก่อนแล้ว เริ่มพูดคุยกับตำรวจท้องที่ในสถานี

พวกเขาพูดกันเสียงไม่ดัง แถมตั้งใจหลบไปทางข้าง ๆ อวี๋เป้ยเป้ยจึงไม่ได้ยินสักคำ