กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
จางหรงฟังจบก็บิดแขนเธอผ่านเสื้ออีกครั้ง บิดจนน้ำตาของอวี๋เซิงไหลเร็วขึ้นไปอีก “วางใจได้ ทั้งเธอ และยัยเป้ยตัวดีคนนั้น พวกเธอสองคนไม่มีใครหนีพ้นสักคน”
ฟู่จูจูยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินคำพูดหน้าด้านไร้ยางอายของจางหรงก็ตะลึงงัน
เธอมองแม่แท้ ๆ ของตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ
พวกเธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของจางหรง จางหรงขูดรีดพวกเธอยังพอว่า ทำไม...
เป้ยเขาไม่ใช่ลูกที่คลอดออกมาเองสักหน่อย เธอพูดคำนี้ออกมาได้อย่างไรกัน
อีกทั้งก่อนหน้านี้เป้ยก็ทำเงินให้ที่บ้านด้วย อยู่บ้านเธอเขาก็ไม่ได้สบายอะไรเลย
ฟู่จูจูถึงแม้จะเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของจางหรง ก็ยังเข้าใจตรรกะในหัวของจางหรงไม่ได้