กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เพียงแต่คนที่มาด้วยกันนั้นยังมีอวี๋เซิงอีกคน
ใบหน้าขาวใสของอวี๋เซิงตอนนี้เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
นั่งรถไฟสองวัน กินก็ไม่อิ่ม นอนก็ไม่หลับ ล้างหน้าล้างตาก็ไม่สะดวก เข้าห้องน้ำก็ลำบาก ทำให้สภาพร่างกายของเธอถดถอยลงอย่างรวดเร็ว
พออวี๋อันพูดจบ อวี๋เซิงก็หน้าซีดเอ่ยว่า “พ่อแม่เป็นห่วงเป้ยเป้ยมาก ฉันกับพี่ชายก็เลยรีบตามมา”
ลู่ซีฉือได้ยินคำนี้ก็เม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง
คำพูดของอวี๋เซิงไม่มีปัญหาอะไร แถมยังดูรู้กาลเทศะมาก
แต่พอเป็นสถานะของเธอที่พูดคำเหล่านี้ออกมา ในสายตาของลู่ซีฉือกลับมีปัญหามาก
อีกทั้งการที่เธอตามอวี๋อันมาด้วยก็มีปัญหามากเช่นกัน
อวี๋เป้ยเป้ย…น่าจะเป็นคนที่ไม่อยากเจอเธอมากที่สุด!
ต่อให้เธอเป็นห่วงอวี๋เป้ยเป้ยจริงใจก็ตาม