กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่ซีฉือโบกมือ
แม้ตรงหน้าเขาจะมีไมโครโฟนวางอยู่ แต่คำพูดพวกนี้เขาไม่ชอบพูดมาแต่ไหนแต่ไร นอกจากจำเป็นจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเขาก็จะเงียบ
อย่างมากเขาก็แค่มาเข้าร่วมเป็นคน ๆ หนึ่ง
พอพิธีกรหญิงพูดจบ พิธีกรชายก็เอ่ยว่า “ผู้การลู่พูดสักสองประโยคเถอะ วันนี้เป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ ทุกคนต่างมาอยู่พร้อมหน้ากัน พวกเราล้วนอยากฟังผู้การลู่พูดสักสองประโยคกันใช่ไหม”
พวกทหารหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างหลังก็พากันโห่ฮาตาม มือปรบ ๆ พร้อมตะโกนว่า “ใช่ ใช่ ใช่”
ลู่ซีฉือนั่งนิ่งดั่งภูเขา ยังคงโบกมือ
แม้แต่ผู้ตรวจการการเมืองกัวก็ยังคะยั้นคะยอเขา “ก็พูดกับทุกคนสักสองประโยคสิ”
ลู่ซีฉือยังคงส่ายหน้า เอียงศีรษะไปทางเขา แล้วพูดเบา ๆ ว่า “เรื่องนี้ผมไม่ถนัด”