กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลี่หวาถือกล่องข้าวอยู่ในมือ เปิดมุมหนึ่งขึ้น ดมดู แล้วก็เปล่งเสียงชื่นชมออกมา “เสี่ยวอวี๋ ไก่นี่เธอผัดยังไงกัน ทำไม… หอมขนาดนี้”
เธอเป็นผู้ใหญ่ทั้งคน แค่ได้กลิ่นก็ยังน้ำลายจะไหล
“แล้วก็ติ่มซำที่เธอทำคราวก่อนน่ะ ไม่ต้องพูดถึงเหมาเหมาที่บอกว่าอร่อย แม้แต่เหล่าฟางที่บ้านฉันยังบอกว่าหอมมาก”
อวี๋เป้ยเป้ยได้ยินก็พูดว่า “ถ้าพี่สะใภ้ชอบกิน ครั้งหน้าฉันทำอีกแล้วเอามาให้”
หลี่หวาได้ยินก็โบกมือ พร้อมปิดกล่องข้าวให้แน่นแล้วพูดว่า “ลำบากจะตาย ไม่ต้องทำ ๆ”
เธอพูดไปก็ลุกขึ้นตามไปด้วย “เสี่ยวอวี๋ ถั่วฝักยาวที่ให้ไปคราวก่อน เธอชิมแล้วพอไหวไหม”