ตอนที่ 30 มีแค่นายที่มีอารมณ์ใช่ไหม

กับคำพูดนี้ของเขา ลู่ซีฉือกลับตอบมาหนึ่งประโยค “เรื่องนี้คุณต้องเขียนหนังสือรับรองให้ผมจริง ๆ” เขาพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงก็เย็นลงมาทันที “ถ้าคราวหน้าเธอมาหาเรื่องเป้ยเป้ยอีก ผมจะจัดการเธอเป็นสายลับศัตรูจริง ๆ”

ตอนที่เขาพูดประโยคนี้ ดวงตาคมกริบราวกับอินทรีตวัดจับไปที่สายตาของซ่งจือ เพียงกวาดผ่านแวบเดียว แต่ก็ทำให้แผ่นหลังของซ่งจือแตกเหงื่อออกมาอีกชั้น ใบหน้าซีดขาวยิ่งกว่าเดิม

สวี่เจิ้งกั๋วก้มหน้ารับปาก “ไม่แล้ว ไม่แล้ว จะไม่มีครั้งหน้าอีก”

“ผม…ผมจะกลับไปเขียนหนังสือรับรองเดี๋ยวนี้”

สวี่เจิ้งกั๋วพูดจบก็รีบดึงซ่งจือเดินจากไป

ขาทั้งสองของซ่งจืออ่อนยวบจนหมดเรี่ยวแรง กลายเป็นถูกสวี่เจิ้งกั๋วลากไปทั้งตัวอย่างนั้น