ตอนที่ 27 ตัวเองไม่ใช่หมาอย่างแน่นอน

ไม่ใช่แค่บะหมี่กับไข่ดาวที่เขากินหมด เขายังซดน้ำซุปจนเกลี้ยง

แถมดูจากท่าทางที่ยังกินไม่หนำใจของเขา ก็เห็นชัดว่าเขายังไม่อิ่มเต็มที่

อวี๋เป้ยเป้ย “…”

“ก๊อก ๆ” ประตูรั้วเหล็กด้านนอกมีคนเคาะดัง อวี๋เป้ยเป้ยหันไป ก็เห็นคนคุ้นหน้าสองคน

คนหนึ่งคือสวี่เจิ้งกั๋ว อีกคนคือซ่งจือ

ถึงจะห่างกันแค่ไหน แต่อวี๋เป้ยเป้ยก็มองเห็นสีหน้าไม่เต็มใจของซ่งจือได้

มือของลู่ซีฉือที่เพิ่งจะหยิบจานชามเก็บก็ชะงักกลับ เขาลุกขึ้นยืน แล้วพูดกับอวี๋เป้ยเป้ยว่า “คงจะมาเพื่อขอโทษเธอ”

อวี๋เป้ยเป้ยชายตามองสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูรั้วอีกครั้ง แล้วถามว่า “ซ่งจือ?”

ลู่ซีฉือพยักหน้า “ตอนบ่ายวันนั้นผมไปขอความเป็นธรรมจากผู้ตรวจการการเมืองมา”