ตอนที่ 5 ตอนเย็นฉันจะกลับมากินข้าว

“ผัวะ!”

ชามซุปตกลงพื้นแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ลูกชิ้นเนื้อบางลูกตกลงพื้นแล้วยังเด้งดึ๋งอยู่เลย จะเห็นได้ว่า ถ้าลูกชิ้นแบบนี้ได้เข้าปาก มันจะอร่อยสักแค่ไหน

ลู่ซีฉือมองลูกชิ้นที่กลิ้งและเด้งไปมาเหล่านั้น อยากจะคว้าขึ้นมาเดี๋ยวนั้น ก่อนที่มันจะกลิ้งต่อไปอีกหลายรอบ…

เขาหิวจริง ๆ เที่ยงกินบะหมี่ไปชามหนึ่ง เข้าปากแต่ไม่ถึงท้อง พอเห็นว่าตอนนี้จะได้กินเนื้อแล้ว ผลกลับ…

ลู่ซีฉือตบหน้าตัวเองในใจอย่างแรงสองที

แต่มีเรื่องหนึ่งที่เขารู้สึกแปลก เมื่อก่อนนี้ อวี๋เป้ยเป้ยไม่ใช่แค่เห็นเขาเข้าใกล้ ก็อยากจะนอนกับเขาหรือไง

วันนี้เป็นอะไรไป

ดูเหมือนยังมีท่าทีหลบเลี่ยงเขาเสียด้วย?

หลบเขา… ใช่ เขาควรจะเห็นได้ตั้งนานแล้ว