กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 กังวลไปก็ไร้ผล
หมิงรุ่ยมองดูบุตรชายและพวกเขาเดินเข้าเขตตรวจสอบของสนามสอบ ตรวจเสร็จก็จะเข้าไปในห้องสอบโดยตรง
“กลับกันเถิด พอพวกเจ้าทานอาหารมื้อเที่ยงตอนบ่ายแล้ว ก็รอพวกเขาที่นี่”
ปกติผู้ที่รับส่งจิ่งเฉินกับชิงเฟิงไปเรียนคืออวิ๋นเสียงกับอวิ๋นหรู แต่วันนี้สนามสอบมีคนมาก อวิ๋นผิงกับอวิ๋นอันก็จะอยู่ด้วย
“ขอรับ นายท่าน”
สองปีนี้เขาดำรงตำแหน่งนายอำเภอที่อำเภอเหอ ร่วมกับอินเหลย ตอนแรกที่เข้ารับตำแหน่งย่อมมีพวกเจ้าเล่ห์บางคนก่อเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ทั้งลับทั้งแจ้ง แต่ไม่นานพวกเขาก็จัดการเรียบร้อย
อำเภอเหอไม่จน แต่ก็ไม่ร่ำรวยอย่างแน่นอน ทุกปีรายรับรายจ่ายพอดีกันเพียงหวุดหวิด หากคิดจะหยิบเงินออกมาทำการงาน ก็แทบไม่มีเลย