กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 354 ไม่ง่าย
หมิงรุ่ยตื่นขึ้นก็เป็นต้นยามไห่แล้ว รอบด้านเงียบสงัด แสงจันทร์บางเบาไหลผ่านธรณีหน้าต่าง มองเห็นภรรยากับเจ๋อเอ๋อร์ที่นอนหลับสนิทอยู่ข้าง ๆ ได้ราง ๆ
มือของเขาลูบใบหน้าภรรยาเบา ๆ ผิวพรรณเนียนละเอียดราวทารก “ขอบใจเจ้า หมิงเยวี่ย”
ขอบใจเจ้าที่อยู่เคียงข้างข้ามาโดยตลอด หากไม่มีเจ้า ข้ามายังโลกแปลกถิ่นนี้เกรงว่าคงมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงชีวิตที่ดีเช่นทุกวันนี้
ชั่วพริบตา เตียงอิฐอุ่นก็ว่างเปล่า บนเตียงในมิติกลับมีแม่ลูกที่นอนหลับสนิทเพิ่มขึ้น