กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 283 ไร่ว่างลงมากในพริบตา
อวิ๋นเกินเซิงก็หัวเราะขึ้น สิ่งที่เด็ก ๆ พูดก็ไม่ผิด เจ้ารองชมเด็กก็ยังชมไม่เป็น
เขาเล่าเรื่องที่สองครอบครัวนั้นคิดจะจากไปให้ฟังรอบหนึ่ง “หมิงรุ่ย ข้ารู้ว่าเจ้าใจดี แต่สองครอบครัวนั้นตอนนี้มีเงินมีข้าว พวกเรายังสอนวิชาชีพให้พวกเขา ไปที่ใดก็อยู่รอดได้ เจ้าต้องดูแลครอบครัวของตัวเองให้ดี จะให้ของแก่พวกเขาอีกไม่ได้แล้ว”