กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 ชีวิตคนจนไร้ค่าที่สุด
พอตาเฒ่าอวิ๋นได้ยินเรื่องที่ลูกชายคนเล็กเล่า ก็ถอนหายใจเฮือก “ข้าจะไปหาลุงใหญ่ของเจ้า”
หมิงรุ่ยเห็นท่าทีของพ่อก็รู้ดีว่าเขาไม่ได้คิดถึงเงินห้าตำลึงหรือธัญพืชสิบจิน แต่คิดถึงคราวหนีภัยอดอยากเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน
อันที่จริงที่เจ้าเมืองหวงกับพวกทำเช่นนี้ จะว่าพวกเขาผิดเสียทั้งหมดก็ไม่ได้ ราชสำนักไม่จัดสรรเงินมา เงินจากเศรษฐีในเมืองก็รีดไถกันมาจนแทบไม่เหลือแล้ว จะเอาอะไรมาจัดการกับคนเหล่านี้ให้ดีได้
บางครา สิ่งที่ไร้ค่าที่สุดก็คือชีวิตของคนจน
ในใจหมิงรุ่ยเกิดความเศร้าหมองขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ทว่าเขาก็ไม่มีหนทางใด ๆ