เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 หวังเฉียงกับน้องสาว
หวังเฉียงได้รับคำรับปากจากท่านลุงหลู่ ใจก็ไม่หวั่นไหวอีกต่อไป จะเซ็นสัญญาก็เซ็นเถิด ขอเพียงพาน้องสาวให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้ก็พอ
ปีนี้เขาอายุเพียงสิบสองปี น้องสาวหวังฉินอายุแปดปี ท่านปู่กับท่านย่าเสียไปตั้งแต่หลายปีก่อน พ่อขึ้นสมรภูมิเมื่อหกปีก่อน สองปีก่อนจู่ ๆ ก็ขาดข่าว ค่ายทหารเพียงบอกว่าคนหายไป แล้วยังให้เงินมาอีกก้อนหนึ่ง
คนในค่ายทหารหายไป โดยมากคงเป็นอันว่าจบสิ้นแล้ว ท่านแม่ของเขาเสียใจจนร่างกายทรุดโทรม ระหว่างทางครั้งนี้จึงทนต่อไปไม่ไหว
หลายปีมานี้เขาคอยช่วยท่านแม่ปรุงเครื่องหอมขายบ้าง ชีวิตยังพอประทังไปได้ เขายังได้เรียนหนังสือกับถงเซิงเฒ่าคนหนึ่งในหมู่บ้านมาสองปี หากไม่ใช่เพราะภัยแล้งครั้งนี้ ครอบครัวเขาก็คงประทังเช่นนี้ไปจนเขาโต