เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 257 ความคาดหวังของหมิงเฉิง
กว่าอวิ๋นจี๋และพวกจะกลับถึงบ้านก็บ่ายคล้อยแล้ว
หลบผู้คน อวิ๋นจี๋ยังคงกระซิบบอกนายท่านว่า “หมู่บ้านตระกูลหวังห่างจากที่นี่หนึ่งชั่วยามกว่า ขึ้นไปบนภูเขาก็พบชาวบ้านในหมู่บ้านหลายคน อาจารย์ไม่ได้บอกเขาว่าตอนนี้พักอยู่ที่ใด ลงจากเขาแล้ว หลานชายสายห่างคนหนึ่งของเขากลับต้อนลาเล็กไล่ตามมาข้างหลัง อาจารย์ให้ข้าอ้อมเส้นทางมากขึ้น ไม่นานก็สลัดเขาได้”
“รู้แล้ว เจ้าพักเสีย บ่ายแก่ ๆ ก็จะกินอาหารส่งท้ายปีแล้ว คืนนี้มีสุรา เจ้าดื่มกับพี่น้องร่วมสำนักให้เต็มที่ได้”
อวิ๋นจี๋ยิ้มจนปากกว้าง หมิงรุ่ยก็ยิ้มเช่นกัน
เด็กหนุ่มผู้นี้ ในยามนี้เองจึงดูเป็นเด็กหนุ่มอย่างแท้จริง
อาหารค่ำส่งท้ายปีจัดวางในห้องโถงใหญ่ ยี่สิบกว่าคนตั้งโต๊ะสามโต๊ะ เช่นนี้จึงไม่แออัด ฝ่ายอวิ๋นจี๋ก็สามโต๊ะเช่นกัน ห้องอาหารเล็กหนึ่งโต๊ะ อีกสองโต๊ะอยู่ในกระโจม