เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 250 เช่นนี้ก็โทษเขาไม่ได้แล้ว
ใต้เวทีเงียบสงัด ต่างจากเสียงจ้อกแจ้กเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง
ไม่มีผู้ใดอยากเป็นนกที่โผล่หัวออกมาก่อน
ทันใดนั้น ชายชราอายุหกสิบกว่าปีผู้หนึ่งลุกขึ้นยืน “ท่าน ภัยพิบัติจากฟ้าถาโถมเข้ามา ชีวิตของผู้ลี้ภัยไม่อาจมั่นคงได้แม้เช้าถึงเย็น แม้ตระกูลหวังของข้าก่อนหน้านี้ได้บริจาคธัญพืชไปหลายหมื่นจินแล้ว แต่ข้าหวังราชวงศ์หมินยินดีกลับไปให้คนในครอบครัวประหยัดอดออม แล้วบริจาคธัญพืชอีกสองหมื่นจิน เงินห้าพันตำลึง”
ใต้เวทีเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทั่ว
ซือหมิงที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยเสียงเบา “พี่อวิ๋น นั่นคือหัวหน้าตระกูลหวังแห่งเมืองเอก ผู้ชายตระกูลหวังก็ไม่เลว ใช้ชีวิตทำการงานพอใช้ได้ ได้ยินว่าภายในบ้านไม่ค่อยดีนัก ท่านเจ้าเมืองก็เป็นลูกเขยของเขา”
หมิงรุ่ยรู้สึกในใจซับซ้อนอยู่บ้าง นี่คือตระกูลหวังที่บีบให้ตั่วเอ๋อร์ตายในชาติที่แล้ว