กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 161 อยากแคะออกมาใจจะขาด
หมิงรุ่ยมองภรรยา “ใครเล่าว่าจะมิใช่เล่า พวกเรามอบตำแหน่งตรงกลางหัวใจให้ลูก เป็นเช่นนี้กันทุกคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ ข้าเองท่านพ่อท่านแม่ก็รักข้าดั่งชีวิต”
เบ้าตาของเขาแดงเรื่อ “ไม่ต้องเป็นห่วงข้า ข้าจะผ่านมันไปให้ได้ ท่านพ่อท่านแม่ของข้าก็จะผ่านมันไปให้ได้เช่นกัน”
คนผมขาวจะส่งคนผมดำจากไปได้ง่าย ๆ ที่ไหนกัน เกิดแก่เจ็บตายแล้วจะมีหนทางใดเล่า บนเส้นทางน้ำพุเหลืองไม่เคยมีทั้งผู้แก่และผู้เยาว์
“เจ้าค่อย ๆ ปลูกไปเถิด ข้าไปเก็บไข่ที่ลานหลังก่อน”
ยามนี้ทั้งสองต่างต้องการอยู่ตามลำพัง นางเองก็เช่นกัน
บัดนี้ในราชวงศ์นี้ก็นับว่าอยู่ได้ดีทีเดียว อย่างน้อยท่านผู้อาวุโสก็มีเป้าหมายชัดเจน มีทั้งลูกชายลูกสาว สามีก็เอาเรื่อง ครอบครัวก็กลมเกลียว