ตอนที่ 25 ข้ากลัวพวกเขาเสียเปรียบจริง ๆ

ตอนที่ 25 ข้ากลัวพวกเขาเสียเปรียบจริง ๆ

ผู้คนทั้งหลายกลับมาถึงเรือนของหมิงรุ่ย

หมิงเยวี่ยตักน้ำมาให้พี่สะใภ้ใหญ่ล้างหน้า ไว้ผมขึ้นใหม่ ทั้งครอบครัวจึงได้นั่งลงพูดคุยกัน

“โชคดีที่ปุ๋ยในบ้านยังไม่ได้ลงไปจนหมด ไม่เช่นนั้นปีนี้ผลผลิตต้องลดลงแน่ ๆ” อวิ๋นหมิงเฉียงยังใจหายไม่หาย พืชไร่คือชีวิตของคนบ้านนอก ปากท้องของทั้งครอบครัวล้วนต้องพึ่งสิ่งเหล่านี้

บ้านของเขามีนาสามหมู่ บวกกับครึ่งหนึ่งที่น้องชายแบ่งให้ นอกจากกินแล้วยังพอขายได้บ้าง เขาไม่มีความสามารถอันใดใหญ่โต ฝีมือก็ไม่ดี ทั้งปีหาทรัพย์ได้ไม่เท่าไร ลูกชายสองคนเล่าเรียนยังต้องพึ่งพ่อช่วย แต่พ่อก็ใกล้จะห้าสิบปีเข้าไปแล้ว ตอนนี้เขาไม่ใจที่จะให้พ่อออกไปทำงานข้างนอกเลย