ตอนที่ 22 อวิ๋นตั่วไปตัวเมืองอำเภอ

ตอนที่ 22 อวิ๋นตั่วไปตัวเมืองอำเภอ

สามวันต่อมา จิ่งเฉินยังคงไปเล่าเรียน พอเขาออกประตูไป หมิงรุ่ยก็ขับรถเทียมล่อออกจากหมู่บ้าน วันนี้ต้องไปขนอุปกรณ์

อวิ๋นตั่วยึดหน้าต่างเล็กมองออกไปด้านนอก วันคืนเช่นนี้ทำให้ใจนางเบิกบานทุกขณะ ฟ้าดินต้องเห็นว่าชาติก่อนของนางลำบากเกินไป จึงประทานชีวิตที่ดีในชาตินี้ให้นาง

หมิงเยวี่ยประคองร่างเล็กของนาง กลัวว่านางจะล้ม แม่หนูน้อยยิ้มตาหยีทุกวัน ใบหน้าเล็กขาวจนเปล่งประกาย ยิ่งดูยิ่งรัก ช่วงนี้ นางรู้สึกว่าความรักแม่ในใจตนเอ่อล้นออกมาหมด

เมื่อเห็นก็ยังอยากกอดไว้ เมื่อไม่เห็นก็กลัวว่าจะถูกผู้อื่นรังแก สามีก็เช่นกัน ทุกครั้งที่มองเด็กทั้งสองคน ตาของเขาจะยิ้มจนเหลือเป็นเส้นเล็ก ๆ พูดจาอ่อนโยนจนนางขนลุก