ตอนที่ 15 มาอย่างไม่ทันตั้งตัว

ตอนที่ 15 มาอย่างไม่ทันตั้งตัว

กลางเดือนสี่

สองสามีภรรยาออกแต่เช้าตามรถของเซียวเหล่าซานไปในตำบล ถึงในตำบลแล้วจึงนั่งรถอีกคันไปตัวเมืองอำเภอ

อวิ๋นตั่วถูกส่งไปไว้ที่บ้านป้าสะใภ้โดยตรง เด็กยังเล็ก ไม่พาไปด้วยยังดีกว่า

จากในตำบลถึงตัวเมืองอำเภอคนละสามอีแปะ อวิ๋นหมิงรุ่ยให้ไปสี่สิบอีแปะแล้วเหมารถเทียมล่อทั้งคัน ถ้าพูดกันตามจริงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองมาที่ตัวเมืองอำเภอหลังจากมาอยู่ที่นี่

ลอดหน้าต่างรถ หมิงเยวี่ยมองดูสิ่งที่เรียกว่าถนนหลวง แท้จริงก็แค่ราบเรียบกว่าเล็กน้อย เมื่อเทียบกับถนนยางมะตอยหรือถนนปูนในยุคปัจจุบันแล้ว ยังห่างกันไม่ใช่เพียงนิดเดียว ภายในรถเทียมล่อก็ยังคงกระเทือนอยู่ดี จะสบายเหมือนรถยนต์ได้อย่างไร

ชีวิตยุคปัจจุบันที่ไม่มีสิ่งใดขาดแคลนได้จากไปแล้วและไม่หวนกลับ

ทั้งสองต่างถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อยในใจ