กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 13 พ่อแม่ตระกูลหมิงมาแล้ว
เจ้าอาวาสยิ้มกล่าวว่า “ไม่ต้องขอบคุณหรอก โยมมิได้นำพู่กันกับหมึกมาหรือ เช่นนั้นก็เขียนกลอนคู่ให้วัดวาอารามของข้าสักคู่เถิด”
พระภิกษุรูปใหญ่ข้าง ๆ รีบไปเตรียมกระดาษแดงสำหรับกลอนคู่ทันที
ตอนนี้ในวัดพอดีไม่มีคนอื่น จะเขียนก็เขียนเถิด บทกวีร้อยกรอง กลอนคู่และอื่น ๆ เหล่านี้ในสมองเขามีมากมาย
หนึ่งเค่อให้หลัง กลอนคู่ก็เสร็จ
กลอนบรรทัดบนคือ “พระพุทธเจ้าสานกุศลสัมพันธ์ สะเทือนดินดลฟ้า จึงให้ป่าสาละคู่หมั่นปกปักวัด”
กลอนบรรทัดล่างคือ “ขุนเขารับพิรุณธรรม ส่ายแดงหยาดเขียว ชักนำหมื่นพฤกษ์ร่วมฟังฌาน”
“ดี ตัวอักษรดี กลอนคู่ก็ดี สาธุ สาธุ”
พระภิกษุชราก็จากไปอย่างสง่างาม ตาเฒ่าอวิ๋นหมดอารมณ์แล้ว รีบพาลูกชายสองคนลงเขา หมิงรุ่ยก็ไม่คิดจะวาดต่อ เนื้อเรื่องในนิทานกลับปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเสียแล้ว
ชั่วขณะหนึ่ง จิตใจเขาวุ่นวายอยู่บ้าง