ตอนที่ 10 บอกพ่อแม่ไม่ได้

ตอนที่ 10 บอกพ่อแม่ไม่ได้

เมื่อคิดเช่นนี้ นางก็ราวกับเห็นบ่อน้ำเล็ก ๆ บ่อหนึ่ง น้ำในบ่อใสกระจ่าง มองแวบเดียวก็เห็นก้นบ่อ

อวิ๋นตั่วงีบตื่นขึ้นทันที ลืมตาขึ้น เบื้องหน้าคือความมืดมิด นางยังคงนอนอยู่บนเตียงอิฐอุ่นของตน สถานที่เมื่อครู่สว่างชัดเจนราวกับกลางวัน

บ่อน้ำเล็กนั้นราวกับมีจริง แต่อยู่ที่ใดกันแน่นางก็อธิบายไม่ชัด ราวกับมันงอกอยู่ในสมองของนาง

เหลือเชื่อจนคิดไม่ถึง คำเดียวที่นางนึกออกก็คือคำนี้

เมื่อหลับตาลงและคิดถึงบ่อน้ำในใจ นางก็พบว่าบ่อน้ำยังอยู่ตรงนั้นทันที ใสกระจ่างจนเห็นก้นบ่อจริง ๆ ปากบ่อกว้างเพียงหนึ่งฉื่อเห็นจะได้ ความลึกของบ่อก็มีเพียงเท่านั้น บ่อเล็กเช่นนี้ช่างไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

เมื่อมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง กลับมีแต่ความมัวหมองเทา ๆ

“ข้าเข้าไปได้หรือไม่”