ตอนที่ 2 ยอมรับความจริง

ตอนที่ 2 ยอมรับความจริง

“อาอู” เด็กหญิงส่งเสียงร้องไห้ออดอ้อนดุจลูกสัตว์ตัวน้อย

ทั้งสองพุ่งเข้าไปพร้อมกัน “ตั่วเอ๋อร์ เป็นอะไรไปหรือ ปวดศีรษะหรือไม่”

ทันใดนั้นทั้งสองก็ชะงักไปพร้อมกัน เหตุใดจึงเรียกตั่วเอ๋อร์ได้คล่องปากถึงเพียงนี้ หรือว่าจิตสำนึกของเจ้าของร่างเดิมยังคงอยู่ ทว่ายังไม่ทันได้คิดให้มากความ เด็กหญิงก็ร้องไห้ขึ้นมา

“พ่อ แม่ ฮือ ๆ ๆ” เสียงอ่อนหวานนุ่มนวลนั้นทำให้ความคิดทั้งปวงของพวกเขาหายไปในพริบตา รีบถามว่า “ตั่วเอ๋อร์ เจ็บตรงไหนหรือ”

“พ่อ แม่ ฮือ ๆ”

“ข้ามาดูเอง ข้ามาแล้ว” หมอชราเดินเร็ว ๆ เข้ามาพร้อมถ้วยยาหนึ่งถ้วย ด้านหลังยังมีสามีภรรยาคู่หนึ่ง เด็กชายหนึ่งคน และเด็กหญิงหนึ่งคนตามมาด้วย

หมอชรายื่นยาให้อวิ๋นหมิงรุ่ย “เจ้าดื่มก่อน ส่วนยาของภรรยาเจ้าเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”