เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 ฮีน่า: เจ้าไม่มีสิทธิ์มาตูถูกริชาร์ดต่อหน้าข้าเลยสักนิด!
ท้องฟ้าถูกเมฆดำปกคลุมไปทั้งผืน มีเพียงพระจันทร์สีเลือดดวงหนึ่งจาง ๆ ลอยสูงอยู่บนฟ้า
ในพื้นที่พิเศษแห่งนี้ แสงสว่างมืดสลัวลงมาก
ฮีน่าเอามือข้างหนึ่งวางบนเชิงเทินกำแพงเมืองที่เย็นเฉียบและหยาบกร้าน ลูบรอยขีดข่วนตื้นลึกไม่เท่ากันบนนั้นเบา ๆ
สายตามองออกไปไกลอย่างเหม่อลอย ไม่ขยับเขยื้อนอยู่นาน
กำแพงเมืองที่เธอยืนอยู่สูงเกิน 50 เมตร ใหญ่โตหนักอึ้งราวกับภูเขาลูกหนึ่ง
ที่ผนังด้านนอกเต็มไปด้วยร่องรอยที่สงครามทิ้งไว้ ดูราวกับถูกของมีคมฟันเป็นพัน ๆ ครั้ง
คราบเลือดที่แข็งตัวแล้วปนกันหลายสี กลิ่นอายสังหารลอยคลุ้งขึ้นฟ้า
นอกกำแพงเมือง บนผืนดินที่มืดมิด มีซากศพขนาดมหึมานับไม่ถ้วนล้มระเกะระกะอยู่เต็มพื้น
ซากพวกนั้นคือแมลงยักษ์ที่ถูกขยายใหญ่ขึ้นเป็นพัน ๆ เท่า รูปร่างน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจที่คลานขึ้นมาจากเหวอีก