กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 478 กลับสู่นครโซลานอีกครั้ง ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว
นครโซลาน หอการค้าดอกไอริส
วินด์เซอร์ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองลงไปทั่วทั้งเมืองผ่านกระจก ตอนนี้ผู้กุมอำนาจสูงสุดคนนี้ ราวกับรูปปั้นหิน
สายตาเหม่อลอย
ข้างกายนางมีร่างของชายชราที่นั่งเอนอยู่บนรถเข็นกลไก ใบหน้าแก่ชรา ลมหายใจริบหรี่ราวเทียนในสายลม กำลังใช้สายตาขุ่นมัวคู่นั้นสำรวจทุกสิ่งเบื้องล่างอยู่
ผ่านไปนาน ชายชราเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแหบพร่า
“ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก ผลลัพธ์แบบนี้ เราคาดไว้ตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรือ”
“เสียดายก็แต่เจ้าหนูน้อยคนนั้น...”
ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยเผยความเสียดายออกมาเล็กน้อย
“มิตินั้นพังทลายลงหมดแล้วหรือ? ศพของอีกฝ่าย...ยังหาไม่เจอเลยหรือ”