เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 453 ความน่าเกรงขามของอำนาจเน่าเปื่อย อาละวาดไม่เกรงใคร (บทใหญ่ 6,600 คำ)
ภาพที่ต้นไม้เทพมารบังคับดูดพลังวีรบุรุษผู้ทอใยแห่งความว่างเปล่าสองตัวจนแห้งเกรียบ ไม่ได้ทำให้แค่โปโปฟ·แบล็กทาวเวอร์ ยอดวีรบุรุษชั้นหัวกะทิของเผ่าหอคอยตะลึงเท่านั้น
พวกผู้เล่นที่อยู่ด้านหลังยิ่งเบิกตาโต สีหน้าล้วนเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
แรงช็อกที่ได้รับก็ไม่น้อยไปกว่าโปโปฟเลยสักนิด
พวกเขาเห็นอะไรกันเนี่ย ต้นไม้ยักษ์สีดำที่เอาแต่ยืนเฉยไม่ยอมลงมือมาตลอด แค่จ้องตาครั้งเดียว ก็ทำให้วีรบุรุษแมงมุมเลเวล 19 สองตัวกลัวจนขยับไม่ได้ แล้วถูกดูดจนแห้งทั้งเป็น!!
แม่ง โคตรโกงเกินไปแล้วนะ??
ตอนที่เห็นต้นไม้เทพมารบุกเข้ามาในสนามรบ พวกเขานึกว่าจะได้เห็นศึกที่ดุเดือด แต่ไม่คิดว่าจะเกิดสถานการณ์แบบนี้
นี่มันคือการที่สิ่งมีชีวิตชั้นสูงกดข่มสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำอย่างราบคาบ อีกฝ่ายไม่มีแรงต่อสู้เลย
หลังจากศพที่เป็นเพียงเปลือกกลวงของวีรบุรุษผู้ทอใยแห่งความว่างเปล่าสองตัวร่วงลงมาจากฟ้า พวกผู้ทอใยแห่งความว่างเปล่ารอบ ๆ ก็คลุ้มคลั่งราวกับบ้า
แล้วกรูเข้าใส่ต้นไม้เทพมาร