เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 ความคิดที่จะไปนครโซลาน สัตว์ร้ายหลุดกรง
ตอนที่ออนิกก้าวเข้ามาในคฤหาสน์เจ้าผู้ครองดินแดน มัมมี่ผู้พิทักษ์กำลังขนหีบไม้ที่เต็มไปด้วยดินปืนไปเก็บที่คลัง
เห็นดินปืนแปรธาตุที่แผ่คลื่นพลังเวทออกมารุนแรงเป็นหีบ ๆ อย่างนั้น
บนใบหน้าก็มีท่าทีสะท้อนใจอยู่บ้าง
ใครจะไปคิดว่าเมื่อสองเดือนก่อน กลุ่มอำนาจเล็ก ๆ ที่มีประเภททหารอยู่แค่ไม่กี่สิบคน พอผ่านไปสองเดือนจะโตขึ้นมาได้ขนาดนี้
สองวันมานี้ที่ได้เห็นได้ยินในนครสนธยา เขาบรรยายได้แค่คำเดียว — เว่อร์
ความเร็วในการเติบโตแบบนี้ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยจริง ๆ
เขาไม่อยากแม้แต่จะคิดว่า ถ้านครสนธยายังเอาแรงส่งแบบนี้ต่อไป อีกปีหนึ่ง อีกสองปีจะโตไปถึงไหน
ในความเคลิบเคลิ้มนั้น เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังได้เห็นประวัติศาสตร์
บางทีสักวันในอนาคต