กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ระลอกนี้ต้องรวยแน่แล้ว
ย่ำไปบนผืนทรายเหลืองนุ่ม เดินมาจนถึงใต้ประตูทองแดงบานขวาสุด
ถึงจะเป็นประตูรองบานที่เล็กที่สุด แต่ความสูงก็เกิน 30 เมตรไปแล้ว
คนสูงปกติพอมาหยุดตรงนี้ ก็รู้สึกตัวเล็กจ้อยเหมือนคนแคระขึ้นมาทันที
บนซุ้มประตูโค้งบานนี้มีรูปสลักนูนต่ำเป็นนักเวทอ้วนคนหนึ่ง ท้องป่องใหญ่ หน้าตายิ้มแย้มใจดี สายตามองมาอย่างอ่อนโยน
เกรย์พามัมมี่พันผ้าเดินตรวจตรารอบๆ ประตูบานนี้ พอไม่มีอะไรคุกคาม ริชาร์ดถึงค่อยๆ เข้าไปใกล้
ไม่รู้ว่าแผนที่แผ่นนั้นถูกทรายเหลืองทับถมไปแล้วหรือเปล่า หาไม่เจอเลยสักร่องรอย
เหลือแค่คทาหินออบซิเดียนลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
เขาเอื้อมมือไปกำคทาหินออบซิเดียนไว้
วินาทีถัดมา เรื่องมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น