เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 480 เส้นทางยุทธ์แสนไกล (บทส่งท้าย)
งานแต่งของหวังต้าป่าว คนทั้งลานพักอาศัยต่างร่วมเงินร่วมซองกันหมด แม้แต่ฉินหวยหรูก็ยังถือเงินห้าจiaoมามอบให้
แต่คนในบ้านของนางมีกันห้าชีวิตทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ห้าจiaoนั้นไม่พอยาไส้สำหรับครอบครัวนางด้วยซ้ำ
“เจี่ยจางซื่อ กินช้า ๆ หน่อย เหลือให้คนอื่นเขาบ้างสิ ดูสภาพราวกับชาติทั้งชาติไม่เคยได้กินหมูอย่างนั้นแหละ” คุณป้าตระกูลอี้ทนมองไม่ไหวจริง ๆ เพียงทุกคนเพิ่งขยับตะเกียบไปคำเดียว หมูตุ๋นน้ำแดงทั้งจานก็ถูกเจี่ยจางซื่อตักกินจนหมด
ภรรยาผู้อาวุโสรองประจำลานเองก็แสดงสีหน้ารังเกียจออกมาอย่างเห็นได้ชัด “นั่นสิคะ พวกเราอุตส่าห์มาร่วมงานกันตั้งมากมาย แถมยังช่วยใส่ซองตั้งห้าหยวนแน่ะ มาทำตัวตะกละตะกลามกินมูมมามแบบนี้มันดูน่าเกลียดน่าชังแค่ไหนกัน วันนี้มีบรรดาผู้นำมาร่วมงานตั้งหลายคน ขืนพวกเขามาเห็นเข้าจะทำให้ลานของเราต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงมากแค่ไหนกันเชียว”
“คิดจะกินไม่กินก็ตามใจ มาปังก่าง กินหมู”
เจี่ยจางซื่อไม่สนคำพูดทำนองนั้นของใคร เพราะนางปล่อยเลยตามเลยไปแล้ว ในลานแห่งนี้ไม่มีใครสักบ้านที่ให้หน้าตาดี ๆ กับนาง แต่ก่อนยังพอมีคนมาคุยเล่นหน้าบ้านนางบ้าง ตอนนี้เจอกันก็ไม่มีใครสนใจนางแล้ว
“เสี่ยวตัง ถูกใจอย่างไหนก็รีบตักเข้าไป เดี๋ยวมันจะหมด” ตอนที่เรียกหลานชายหลานสาวให้กิน เจี่ยจางซื่อก็ยังไม่ลืมกวาดเข้าไปในชามของตัวเอง ราวกับชาติทั้งชาติไม่เคยได้กินข้าวมาก่อน