เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 402 หรือว่า ผมเองก็ควรล้มตัวลงนอนด้วย?
อี้จงไห่ไม่คิดว่าฉู่จื่อจะลงมือทันทีที่พูดจบ
ถึงแม้เขาจะอายุมากแล้ว แต่ร่างกายก็ยังกำยำอยู่ ถูกหมัดของฉู่จื่อต่อยจนเซถอยหลังไปหลายก้าว แต่ก็ยังไม่ถึงกับล้มลงนอนกอง
หลิวไห่จงกับเหยียนปู้กุ้ยที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเช่นนั้นก็รีบเข้าไปรั้งตัวฉู่จื่อไว้
“ฉู่จื่อ ใจเย็น ๆ หน่อย ตอนนี้ลงมือทำอะไรก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้หรอก” หลิวไห่จงตะโกนเสียงดัง
ถ้าเขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตรงนี้ เขาคงอยากให้สองคนนี้กัดกันเหมือนหมากัดกัน ต่อยกันจนหัวแตกเลือดออกจะตายไปเลยด้วยซ้ำ
แต่เขาก็ยืนอยู่ตรงนี้ แล้วเมื่อสักครู่ก็ยังพูดจาเท่ ๆ อย่างชอบธรรม ตอนนี้ฉู่จื่อลงมือ ถ้าไม่ห้ามก็ไม่ได้ มันเท่ากับตบหน้าตัวเองชัด ๆ
แต่ฉู่จื่อเป็นใครล่ะ ก็แฟนคลับตัวยงของฉินหวยหรูนี่นา