กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 379 หลิวไห่จงก็ช่างร้ายกาจ
พ้นจากสายตาผู้คน อี้จงไห่ก็รีบดึงฉู่จื่อก้าวเท้ายาวออกไปนอกลาน
“โอ๊ย ท่านลุงอี้ ท่านเป็นอะไรไปหรือครับ”
ฉู่จื่อถูกอี้จงไห่กระชากเช่นนี้ เกือบสะดุดล้มคว่ำ จนหัวรองเท้าหนังเปื้อนไปหมด
“ยังจะถามอีกว่าอะไร”
อี้จงไห่มองฉู่จื่อด้วยสายตาที่มีความนัย “จะอะไรได้อีกล่ะ พวกนั้นไม่ได้มีความหวังดีเลยสักนิด ต่างก็รอดูเจ้าเป็นตัวตลก”
พูดจบ อี้จงไห่ก็ชี้นิ้วชี้ไปที่ฉู่จื่อ ยังอยากพูดอีกสองสามประโยค แต่สุดท้ายก็กลืนลงไป
“เฮ่ย ก็แค่ดูเป็นตัวตลกเอง ให้ดูไปสิ ผมจะไปกลัวพวกนั้นได้ยังไง”
“มันไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นหรอก”