กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 377 อ้วนสักหน่อยก็ไม่เป็นไร
อี้จงไห่หยิบรองเท้าผ้าฝ้ายมาวางไว้ที่ขอบเตียงไฟให้หลงเหล่าไท่
“มาเถอะครับคุณยาย ผมจะบริการใส่รองเท้าให้เอง”
“ฉันแค่หูไม่ค่อยดีเท่านั้น ไม่ใช่ขยับตัวไม่ได้ จะต้องให้นายใส่รองเท้าให้ทำไม เอาไม้เท้าไปวางที่พื้นให้ก็พอ”
หลงเหล่าไท่ยังครุ่นคิดถึงคำพูดหลังจากนั้นของอี้จงไห่ จากนั้นก็ขยับก้นเขยิบเข้าไปใกล้ขอบเตียงไฟนิดหน่อย ขมวดคิ้วเล็กน้อยกล่าวว่า “เรื่องคู่ครองเนี่ย อ้วนสักหน่อยก็ไม่กลัว ขอแค่นิสัยดีก็พอ อยู่กินกับจู้จื่อได้อย่างมีความสุขก็ใช้ได้
“ใช่แล้วจงไห่ เจ้าไปสืบความคิดของเด็กคนนั้นจู้จื่อมาบ้างหรือยัง”