กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 มาแบบสวย ๆ แต่กลับไปไม่ได้แล้ว
เฝิงเปียวมองแผ่นหลังของอี้จงไห่ที่เดินจากไปอย่างเดือดดาล แล้วยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน
จากนั้นจึงหันไปมองเจี่ยตงซวี่ที่ยังนั่งหมดสภาพอยู่บนพื้นไม่ไกลออกไป
“โอ๊ย คุณเจี่ยน้อยเอ๊ย เรื่องนี้เป็นเพราะผมประมาทเอง ดูสิเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ได้”
เฝิงเปียวยกมือขึ้นกางออกเชิงแสดงความจนใจต่อเจี่ยตงซวี่ “เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว คุณก็อย่าเศร้าเกินไปเลยยังไงซะอาจารย์อี้คนนี้ก็ไม่ยอมสอนวิชาจริงให้คุณ ถอนความสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์กับเขาแล้วก็หาอาจารย์คนใหม่ได้ง่ายกว่าไม่ใช่หรือ คุณว่าจริงไหมล่ะ!”
เจี่ยตงซวี่เกลียดเฝิงเปียวสุดหัวใจ แอบ glimps ท่าทีเสแสร้งของอีกฝ่ายแวบหนึ่ง อยากจะเข้าไปตบหน้าอีกฝ่ายสักสองฉาดให้หายแค้นจริง ๆ