เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 เห็นแก่หน้าพี่ฉินล้วน ๆ
หวังต้าป่าวเห็นแววตาขอความช่วยเหลืออันน่าสงสารของฉู่จื่อ ก็อดถอนใจในใจไม่ได้ว่าเสน่ห์ยั่วยวนของฉินหวยหรูมีอานุภาพทำลายล้างต่อฉู่จื่อเกินธรรมดาจริง ๆ
แค่ร้องไห้กับเอะอะโวยวายหน่อย ฉู่จื่อก็ยอมวางอาวุธยอมแพ้ทันที มือปืนไวจริง ๆ นี่มัน...
“ฉู่จื่อ ถ้าแกกล้าส่งพ่อฉันไปสถานีตำรวจ ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่”
ปังก่างตัวน้อยวิ่งออกมาฉุดมือฉินหวยหรู “แม่ไม่ต้องร้องไห้ ถ้าเขากล้าแจ้งตำรวจ ฉันจะไปจุดไฟบ้านเขา เผาให้วอดไปเลย”
ฉู่จื่อที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินก็เบิกตากว้าง
“เออ ดีมากไอ้หนู พ่อแกเอาดาบมาเชือดฉัน แกจะมาเผาบ้านฉัน สองพ่อลูกตระกูลเจี่ยเนี่ยเจ๋งจริง ๆ”
ความโกรธที่ฉู่จื่อเพิ่งสงบลง ถูกปังก่างจุดให้พลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง
“ปังก่าง อย่าพูดมั่วสิ ลืมไปแล้วเหรอว่าปกติลุงจื่อซื้อกับข้าวมาให้หนูบ่อย ๆ”