0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 หวังต้าป่าวและฉู่จื่อปรับความเข้าใจกัน เริ่มร่วมมือกันอย่างจริงใจ

เห็นสีหน้าของฉู่จื่อเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่ตลอด หวังต้าป่าวก็ยิ้มออกมา

“เห็นไหม นายก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้แล้วสินะ”

พูดจบ หวังต้าป่าวก็ยกเหล้าขึ้นอีกแก้ว

ฉู่จื่อคิดใคร่ครวญในดวงตา ก้มหน้ากระดกเหล้าในแก้วจนหมดในอึกเดียว ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเงยหน้าขึ้นมองหวังต้าป่าวอย่างจริงจัง “แล้วนายมีคนที่สงสัยไว้หรือเปล่า”

หวังต้าป่าวพยักหน้า “ฉันสงสัยไอ้หมอนั่นปังก่าง!”

“ปังก่าง?”

เส้าจู้ขมวดคิ้ว “เด็กตัวแค่นั้นจะทำเรื่องแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอ อีกอย่างยังเป็นช่วงกลางดึกดื่นด้วย ไม่น่าจะใช่นะ”