0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 รองหัวหน้าแผนกเป็นข้าราชการใหญ่แค่ไหนกัน เชียวนะ

แค่คำว่า “หลานต้าป่าว” คำเดียว ก็ดึงความทรงจำของหวังต้าป่าวกลับมาได้จนเต็ม

หวังเทียนเกาอายุน้อยกว่าตัวเองสักห้าหกปี ตอนที่ตัวเองไปเกณฑ์ทหาร เขาก็ตัวพอ ๆ กับเหยียนเจี่ยค่วง ตัวเล็ก ๆ หัวโต ๆ พลิกตาแป๊บเดียวก็โตจนตัวหนาแน่นแบบนี้แล้ว

หวังต้าป่าวรู้สึกได้ชัดว่าตัวเองยิ้มออกมาเก้อ ๆ จึงกระแอมไอสองครั้ง แล้วล้วงไม้ขีดไฟออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างไม่ใส่ใจ “อาจารย์เล็กเทียนเกา หลานคนโตจุดให้เองครับ”

“ไม่ต้อง ๆ ผมมี ผมจุดเอง”

หวังต้าป่าวเก้อ หวังเทียนเกาถูกหวังต้าป่าวเรียกอาจารย์เล็ก ๆ ใส่ยิ่งเก้อเข้าไปอีก รีบหลบออกไปแล้วจุดบุหรี่เอง