เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 เจี่ยตงซวี่มาขู่เอาเงิน
หลิวไห่จงที่อยู่ข้าง ๆ แม้จะไม่รู้ว่าหวังต้าป่าวต้องการให้เจี่ยตงซวี่ช่วยเรื่องอะไร แต่ก็ไม่ได้กระทบกับการที่เขาจะเปิดฉากเล่นงานเจี่ยตงซวี่เลยแม้แต่น้อย
“เจี่ยตงซวี่แกมันไม่ใช่คนจริง ๆ บอกมาตรง ๆ มาเลยว่าที่หวังต้าป่าวพูดน่ะมันเรื่องจริงหรือเปล่า”
หลิวไห่จงจ้องเขม็งด้วยความโมโห พุ่งเข้าไปเผชิญหน้าเจี่ยตงซวี่แล้วซักถาม “ฉันบอกแกไว้เลยนะ ในหน่วยรักษาความสงบฉันมีคนรู้จัก ตอนที่แกถูกจับ ชิ้นงานมันติดค้างอยู่บนแท่นปฏิบัติงานหรือเปล่า แค่ถามก็รู้แล้ว”
“หลิวไห่จง แกอย่าเสือกเรื่องของคนอื่นจะดีกว่า”
เจี่ยตงซวี่เริ่มตั้งสติไม่อยู่ หากยอมรับว่าชิ้นงานของหวังต้าป่าวถูกตัวเองติดค้างไว้บนแท่นปฏิบัติงาน นั่นก็เท่ากับทางอ้อมพิสูจน์ว่าตัวเองมีปัญหาด้านนิสัย “ชิ้นงานจะอยู่บนแท่นทำงานหรือไม่ ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าหวังต้าป่าวโกงไม่ได้อยู่ดี”