กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 เจี่ยตงซวี่ต้องเป็นระดับสองจนตายเท่านั้น
หัวหน้าแผนกหูรีบก้าวตามหวังต้าป่าวทัน แล้วคว้ากุญแจดอกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ส่งให้ไป
เปิดประตูห้องพักผ่อนดู โห กว้างขวางสว่างไสว พื้นที่ใหญ่เป็นสองเท่าของห้องทำงาน แถมยังเป็นห้องชุดเล็ก ๆ ข้างนอกเป็นโซนรับแขก ข้างในเป็นห้องพักผ่อน
หวังต้าป่าวเดินวนดูรอบหนึ่งพอใจมาก จึงนั่งลงที่โซนรับแขก หยิบบุหรี่ออกมาจุดแล้วโยนทิ้งไว้บนโต๊ะน้ำชาอย่างไม่ใส่ใจ
หัวหน้าแผนกหูก็ไม่เกรงใจ จุดสูบเองเสียเลย จากนั้นก็ยัดบุหรี่ใส่กระเป๋ากางเกง โยนไม้ขีดทิ้งไว้บนโต๊ะน้ำชา
“หูแก่ ไม่มีใครเขาหากินกันแบบนี้หรอกนะ”
เปลือกตาของหวังต้าป่าวกระตุกยิก ๆ เพราะท่าทางของหัวหน้าแผนกหูช่างคล่องแคล่วเกินไปจริง ๆ “เรื่องจ้าวจงอี้จะทำยังไงต่อ?”