กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 ความเป็นลูกผู้ชายของเจี่ยตงซวี่
ยังไม่ทันที่หวังต้าป่าวจะพูดต่อ ก็ได้ยินเจี่ยตงซวี่ตะโกนใส่เขาเสียงดังลั่น
“หวังต้าป่าว อย่าคิดว่าฉันกลัวนาย”
ใบหน้าของเจี่ยตงซวี่ตึงเครียด “อย่าคิดว่าฉันขาพิการข้างหนึ่งแล้วจะกลัวนาย เก่งจริงก็มาต่อยกับฉัน ฉันไม่เชื่อหรอกว่านายจะตีขาฉันอีกข้างให้พิการได้”
หลิวไห่จงกับสวี่ต้าม่าวอยู่ลานพักอาศัยนี้กับเจี่ยตงซวี่มาหลายปี ไม่เคยเห็นเขาแข็งกร้าวขนาดนี้มาก่อน!
ยิ่งไปกว่านั้นคู่ปรับที่เขาตะโกนท้ายังเป็นหวังต้าป่าวอีก แม้หวังต้าป่าวจะย้ายเข้าลานแห่งนี้มานับรวมแล้วแค่สัปดาห์กว่าคน แต่ฝีมือการต่อสู้ของเขาทั้งสองคนเห็นกันจะจะ หลิวไห่จงยังลองกับใบหน้าตัวเองมาแล้วด้วย
ถ้าเป็นเวลาปกติ หลิวไห่จงคงพูดพล่ามไปสองสามคำนานแล้ว