0067

⬢⬢⬢

ตอนที่ 66 ที่ได้พบเธอคือบุญของฉัน

ผู้คนบนฝั่งเห็นเหยียนปู้กุ้ยดิ้นรนสุดชีวิตอยู่ในน้ำ กลับยิ่งจมลึกลงไป ต่างก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

หนุ่มใหญ่หลายคนที่ว่ายน้ำเป็นรู้สึกได้ว่าเรื่องไม่ดี จึงกระโดดลงน้ำว่ายตรงไปหาเหยียนปู้กุ้ยอย่างรวดเร็ว

คนอื่น ๆ ก็พากันร้องเรียกขอความช่วยเหลือและหาอุปกรณ์ช่วยชีวิต

สิบห้านาทีต่อมา ด้วยความพยายามของทุกคน ในที่สุดก็ช่วยเหยียนปู้กุ้ยขึ้นมาได้

เหยียนปู้กุ้ยนอนเปียกโชกอยู่ริมฝั่ง อาเจียนน้ำออกมาพร้อมสะอื้นไห้ บนใบหน้าแยกไม่ออกว่าน้ำหรือน้ำตา

“ฟ้าดินเอ๋ย ปล่อยให้ข้าตายไปเสียเถอะ ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ไม่ให้ปลาสักตัวเลย นี่มันจะเอาชีวิตข้าแล้วมั้ง...”

“ในเมื่อให้ความหวังข้าแล้ว ทำไมต้องพรากมันไปด้วย ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว...”