เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 60 สัญญาพนันกับฉู่จื่อ
หวังต้าป่าวไม่ถือสาที่เหยียนปู้กุ้ยจะอวดเก่งเรื่องตกปลาใส่ตน
ขอแค่ไม่มาก่นก่นีไม่หยุดอยู่ตรงหน้าก็พอ ไม่อย่างนั้นเขาไม่รังเกียจที่จะเตะตาแก่คนนี้ลงทะเลสือช่าไห่สักที
ระยะทางไม่ไกล ไม่นานนักหวังต้าป่าวก็มาถึงริมทะเลสือช่าไห่
พอเหลือบมอง หวังต้าป่าวก็ตะลึงไปชั่วขณะ โฮ ตนออกมาแต่เช้าพอแล้ว ไม่คิดว่าจะมีคนมาเช้ากว่าตนอีกมากมาย
ตอนที่ตนออกจากบ้านน่าจะยังไม่ถึงหกโมงครึ่งด้วยซ้ำ ถึงจะหยอกล้อกับเหยียนปู้กุ้ยที่หน้าประตูอยู่พักหนึ่ง แล้วหักเวลาบนถนนออก ตอนนี้ก็เพิ่งเจ็ดโมงนิด ๆ แต่รอบทะเลสือช่าไห่มีคนจับจองจุดตกปลาไปไม่น้อยแล้ว
หวังต้าป่าวเดินเรื่อยเปื่อยไปพลางมองไปพลาง สุดท้ายก็เลือกบริเวณใต้ร่มไม้แห่งหนึ่ง
เขาไม่สนว่าที่นี่จะตกปลาได้หรือไม่ ขอแค่ตอนแดดจัดออกมาแล้วไม่ต้องตากแดดก็พอ ยังไงจุดประสงค์ของเขาก็คือพักผ่อน ไม่ได้มาเพื่อตกปลาจริง ๆ
พูดถึงการตกปลา หวังต้าป่าวก็ไม่ค่อยมีประสบการณ์จริง ๆ