0047

⬢⬢⬢

บทที่ 47 หวังต้าขี้โม้ขึ้นเวที

ตาของหวังต้าผัวแม่นั้นไวเหลือเกิน พอเห็นหวังต้าป่าวเข็นจักรยานเดินมาทางนี้ ก็รีบก้าวออกไปต้อนรับทันที

“ต้าป่าว... พี่ชายใช่ไหมจ๊ะ”

นางรู้เรื่องที่อี้จงไห่กับหลิวไห่จงเรียกตัวเองว่าผู้อาวุโสต่อหน้าหมอนี่แล้วถูกตี เวลานี้จึงไม่กล่ายกตัว ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเรียกเขาว่าพี่ชาย “พี่ต้าป่าวก็เป็นคนหนึ่งในลานพักอาศัยเหมือนกัน ดูท่าทางแล้วก็สนิทกับเหล่าเหยียนไม่เบา ไม่อย่างนั้นช่วยไปพูดเกลี้ยกล่อมหน่อยได้ไหม”

หวังต้าป่าวพยักหน้า จอดจักรยานให้เรียบร้อยแล้วเดินไปหาเหยียนปู้กุ้ย หยิบบุหรี่ออกมาแล้วยื่นให้หนึ่งมวน

เพื่อให้การแสดงสมจริงถึงที่สุด หวังต้าป่าวจึงเอ่ยปากจุดบุหรี่ให้เหยียนปู้กุ้ยที่สีหน้าบึ้งตึงด้วยตัวเอง