0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 เขยิบฐานเหล่าเหยียน

อี้จงไห่กับฉู่จื่อช่วยกันประคองเหล่าไท่ไท่หูหนวกเข้ามาที่ลานกลาง

พอเปิดม่านประตู ยังไม่ทันเข้าห้องก็ได้กลิ่นหอมของอาหารโชยมา

“คุณป้าตระกูลอี้ทำอะไรกินน่ะ กลิ่นหอมมาถึงนอกประตูเลย พอดีฉันยังไม่ได้กิน ขออาศัยกินด้วยสักคำที่บ้านเจ้าเอ๋อ” หลงเหล่าไท่ไท่ค้ำไม้เท้าเดินเข้าห้องอย่างร้อนรนภายใต้การประคอง

หน้าของอี้จงไห่ดำครึ้ม เดิมทีเขาคิดว่าจะรออาหารสุกแล้วส่งไปให้หญิงชราสักหน่อย เพราะภาพลักษณ์ของคนที่เคารพผู้สูงอายุต้องรักษาไว้ให้ดี

แต่ถ้าหญิงชรามากินที่นี่ เรื่องนี้ก็ไม่ใช่แค่กินนิดกินหน่อยแล้ว

อย่าดูแค่หญิงชราอายุมากเลย พอถึงเรื่องกินของดี ๆ แล้วเธอไม่ยอมหยวนเลยสักนิด

“วันนี้กลับจากเลิกงานก็ซื้อเนื้อมานิดหน่อย คิดว่าพอข้าวสุกแล้วจะส่งไปให้คุณยาย ตอนนี้ดีแล้ว ฉู่จื่อก็อยู่กินด้วยกัน เป็นเพื่อนดื่มกับผมหน่อย” อี้จงไห่กล่าวยิ้ม ๆ