0011

⬢⬢⬢

ตอนที่ 11 หว่าต้าป่าวคนนี้รักพวกพ้อง

แต่แรงที่มีอยู่นั้นก็เทียบได้แค่กับคนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น

หวังต้าป่าวไม่คิดจะปล่อยให้เหลิงหลิวไห่จงได้ใจ เขาเอี้ยวตัวหลบหมัดของหลิวไห่จง พร้อมกับบิดเอวออกหมัด กระหน่ำเข้าเต็มแรงที่รักแร้ของหลิวไห่จง

หลิวไห่จงเซถอยหลังไปหลายก้าว หน้าซีดเผือด แล้วก็ทรุดลงนั่งกับพื้นดังผลั่ก

อี้จงไห่โกรธจนเลือดขึ้นหน้า อยากจะพุ่งเข้าไปเถียงกับหวังต้าป่าว แต่สุดท้ายก็ข่มอารมณ์ไว้ได้ ถ้าโดนตบอีกฉาดเดียว หน้าก็จะหมดกันจนไม่เหลือ และบารมีของผู้อาวุโสใหญ่ที่สะสมมาหลายปีก็จะมลายหายในพริบตา

เขาได้แต่ระบายความโกรธอย่างหมดหนทาง “ทำไมเจ้าไม่รู้จักเหตุผล อยู่ ๆ ก็ลงมือตีคน”

“ตบเจ้าไปฉาดเดียวถือว่าให้บทเรียนเจ้าแล้ว”