เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 8 ตระกูลพลีชีพทั้งตระกูล วีรบุรุษนักรบ
“เห็นไหม ลองแบบนี้ก็ได้เรื่องแล้ว”
เหยียนปู้กุ้ยกะพริบตาสี้น้อย ๆ รู้สึกว่าตัวเองต่อราคาเก้าครึ่งก็คงซื้อของชิ้นนี้ได้ รู้สึกเสียดายที่เผลอเสนอไปสิบหยวนเข้าให้แล้ว
แต่ตอนนี้ก็กลับคำไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นของที่ได้มาก็จะหลุดมือไป
หวังต้าป่าวยังคงทำหน้าเหมือนถูกเอาเปรียบเต็มแก่ “ผมก็เห็นว่าเราจะเป็นเพื่อนบ้านกันในอนาคตเลยขายให้ถูก ๆ ต่อไปมีอะไรให้ช่วย นายก็ต้องช่วยผมนะ”
“แบบนี้ยังจะว่าถูกอีกเหรอ” ป้าสามพึมพำเบา ๆ
“พอเถอะ ไปเอาเงินมาให้ต้าป่าวซะ”
เหยียนปู้กุ้ยขยิบตาให้ป้าสาม แล้วหันไปยิ้มกับหวังต้าป่าว “ต้าป่าวเอ๊ย พวกคนหนุ่มสาวใช้ของกันพิถีพิถัน ต่อไปถ้ามีอะไรไม่อยากใช้แล้ว ก็เอามาที่ท่านลุงสามได้เลย สบายใจได้ ท่านลุงสามไม่เอาฟรีหรอก”