กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 6 การวางแผน นั่นคือพรสวรรค์แต่กำเนิดของเหยียนเหล่าซี
“หา?”
ร่างของเหยียนปู้กุ้ยสะดุ้ง
เด็กในลานวิ่งกันไม่ดูทางหรือไง?
นี่มันชัด ๆ ว่าแกเองที่ยื่นเท้าไปขัดให้ล้มไม่ใช่หรือไง?
แต่พอเหยียนปู้กุ้ยหันไปสบตานิ่ง ๆ ของหวังต้าป่าว ก็เข้าใจทุกอย่างในทันที
เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์ ถึงกับยกตัวเองว่าเป็นที่หนึ่งด้านการคิดคำนวณของลานพักอาศัย พอเห็นสีหน้าของหวังต้าป่าวก็เข้าใจทันทีว่านี่ให้ตนแกล้งทำเป็นไม่เห็นอะไรเลย
“เด็กคนนี้แต่เล็กก็ซุกซน วิ่งเหมือนสายลม ล้มหน้าคว่ำก็เป็นเรื่องปกติ ครั้งหน้าก็จะรู้จักระวังเอง” เหยียนปู้กุ้ยใช้มือเดียวคีบขาแว่นยกขึ้นนิดหนึ่ง แล้วพูดกับปังก่างที่นอนคว่ำอยู่กับพื้นด้วยน้ำเสียงเข้มงวด
พอปังก่างได้ยินก็ร้องไห้หนักกว่าเดิม